Ik heb niet zoveel met alcohol
Ik drink zelden alcohol. En dat roept verrassend vaak reacties op. Huh, drink je niet?
Is het gek dat ik niet drink?
Want heel eerlijk, ik vind alcohol gewoon niet zo lekker.
Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, ik drink ook geen bier. Dat vind ik toch smerig. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt dat te drinken. Ik snap niet dat mensen dat lekker vinden.
Wijn? Zelden.
Cocktails? Een amaretto sour vind ik lekker. Maar verder? Nee.
Ik haal ook nooit alcohol in huis. Niet uit principe. Niet door nare herinneringen.
Ik heb tien jaar gewerkt met mensen die worstelden met verslaving aan drank, aan drugs. En mensen gezien en gevonden die zich dood dronken.
En twintig jaar in het nachtleven, waar ik alle vormen van ellende voorbij heb zien komen.
Maar ook zonder die ervaringen had ik waarschijnlijk weinig met alcohol gehad.
Ik vind het gewoon niet zo lekker.
Gelukkig ook geen familiegeschiedenis met drankproblemen. Dus waar het vandaan komt?
Geen idee. Ik vind alcohol gewoon niet bijzonder. Punt.
En ik heb ook geen waarde oordeel als iemand wel drinkt. Prima.
Ik ben gek op uit eten gaan maar dan met een Spa blauw erbij.
Sommige mensen vinden dat saai. Ik vind het heerlijk.
Want genieten draait voor MIJ niet om wat er in m’n glas zit.
Het draait om het eten. De mensen. Een mooie locatie. De sfeer. Het moment.
Mensen hebben vaak zo'n mening over niet-drinken.
Maar ik vind spruitjes ook niet te hachelen, dat mag toch gewoon?
"Het draait niet om wat er in je glas zit, maar wie er aan tafel zit."
Jip Rietbergen
Business- en ondernemerscoach.