"Straks vinden ze mijn werk helemaal niet goed.”
"Straks vinden ze me veel te duur.”
"Straks komen ze erachter dat ik dit eigenlijk niet kan.”
"Straks blijkt dat niemand op mij zit te wachten.”
Ik hoor dit regelmatig bij ondernemers. Zeker van ondernemers die hun geld verdienen met specifieke kennis en expertise.
Daar zit natuurlijk ook een stukje imposter syndrome in.
Maar wat ze vaak vergeten, is hoeveel kennis ze in de loop der jaren hebben opgebouwd. Jij weet absurd veel van jouw vakgebied.
En juist omdat jij er dagelijks mee bezig bent, vergeet je soms hoeveel daarvan voor een ander helemaal niet vanzelfsprekend is.
Ben jij bijvoorbeeld goed in marketing en ga je aan de slag met iemand uit de horeca? Dan is marketing jouw vak. Niet dat van hem.
Of ben jij specialist in constructiewerk en weet jij precies hoe een aanbouw aan een groot bedrijfspand moet worden uitgevoerd, en waar je constructief rekening mee moet houden?
Dat is jouw expertise.
Je opdrachtgever kan misschien alles weten van vrachtwagens, logistiek of zijn eigen bedrijf. Maar wat weet hij van beton en constructiewerk?
Toch zie ik ondernemers aan zichzelf twijfelen zodra een klant kritische vragen stelt.
Heb ik hier wel genoeg verstand van?
Is mijn advies wel goed genoeg?
Wat als hij meer weet dan ik?
Natuurlijk moet je kritisch blijven op je eigen werk. Dat houdt je scherp. Maar maak jezelf niet onnodig klein.
Je hoeft niet alles te weten. Je hoeft alleen te weten wat jij hoort te weten binnen jouw vakgebied. Daar betaalt een klant je uiteindelijk ook voor.
Dus als je weer eens denkt:
“Ben ik wel goed genoeg?”
Vraag jezelf dan eens af:
“Als jouw klant net zoveel van jouw vak wist als jij, zou hij jou dan inhuren?”
Waarschijnlijk niet. Hij huurt jou juist in omdat jij iets weet wat hij niet weet.
Daar mag je best wat meer op vertrouwen.